Stabiliteit in menselijk bewegen, deel 4

een klinische perspectief

Door op 14-03-2013
  • 00Inleiding
  • 01Stoornissen die stabiliteit van de wervelkolom beïnvloeden
  • 02Controle van de wervelkolom bij LRP
  • 03Adaptatie aan verminderde controle over rompbeweging
  • 04Conclusie
  • 05Reacties (0)

Samenvatting

Instabiliteit van de wervelkolom wordt klinisch gedefinieerd als het onvermogen bewegingen van de wervelkolom zodanig te controleren dat neurologische stoornissen, deformatie en pijn worden voorkomen. Dit artikel vat het onderzoek naar instabiliteit als oorzaak van rugpijn samen. Patiënten met rugpijn vertonen vaak stoornissen die de stabiliteit bedreigen en hebben minder controle over rompbewegingen. Veel patiënten lijken hiervoor te compenseren door de lumbale stijfheid te vergroten door middel van rompspieractiviteit. Een dergelijke adaptatie is functioneel, maar kan negatieve neveneffecten hebben door de hogere mechanische belasting van de wervelkolom en door vermoeidheid van rompmusculatuur.

Dit programma is niet meer geaccrediteerd en kan daarom niet meer worden aangeschaft

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Abonneren

Informatie over dit artikel

Auteurs Dieën, J.H. van
Thema Beweging in training
Accreditatie 1 accreditatiepunt
Publicatie 14 maart 2013
Editie Physios - Jaargang 5 - editie 1 - Editie 1, 2013

Leerdoelen

Na het bestuderen van dit artikel:
• kunt u een definitie van klinische instabiliteit geven;
• kunt u de stoornissen beschrijven die bij lage rugpijn mogelijk de stabiliteit bedreigen;
• heeft u inzicht in de uitingsvormen van een afgenomen controle over bewegingen van de lumbale wervelkolom bij lage rugpijn;
• kunt u de strategieën beschrijven waarmee patiënten met lage rugpijn bedreigingen van de stabiliteit van de wervelkolom compenseren;
• kunt u de nadelen van dergelijke compensatiestrategieën beschrijven.

Winkelmandje

Er zitten geen programma's in het winkelmandje