Oplossingsruimte 1 punt

een nieuw fenomeen in fysiotherapie?

Motorisch leren

Lineaire causale verbanden tussen aandoeningen, stoornissen en beperkingen zijn zwak of niet aanwezig bij klachten van het bewegingsapparaat. Tijdens het fysiotherapeutisch redeneerproces wordt de aanwezige aandoening van het bewegingsapparaat als een ‘constraint’ (inperking) voor het neuromotorisch systeem beschouwd. De ICF wordt gebruikt om de restcapaciteit van de patiënt te bepalen. De fysiotherapie richt zich daarbij niet alleen op de beperkingen die de patiënt als gevolg van de aandoening ondervindt, maar ook op de acties die de patiënt nog wel kan uitvoeren, oftewel welk specifiek deel van de oplossingsruimte gebruikt wordt. De rijkgevulde ‘gereedschapskist’ van de fysiotherapeut met interventies zoals geleid actief bewegen, massage en mobilisaties kunnen worden ingezet om de restcapaciteit te vergroten of te optimaliseren.

Log in om het volledige artikel te lezen of een reactie te plaatsen

Abonneren

Download bij dit artikel

Direct abonneren

Wilt u ook nascholen met Physios en 16 nascholingspunten per jaar behalen? Schrijf u dan direct in!

Direct abonneren

Vraag nu een gratis proefexemplaar aan

Direct aanvragen