Fricties als onderdeel van het fysiotherapeutisch behandeltraject

Door op 18-03-2011
  • 00Inleiding
  • 01Werkingsmechanisme van fricties
  • 02De praktijk van frictietherapie
  • 03Praktische uitvoering
  • 04Tot slot
  • 05Reacties (0)

Samenvatting

Frictietherapie is te omschrijven als een methode waarbij de therapeut op het weefsel, onder een bepaalde druk, een repeterende beweging met de duim, wijsvinger of elleboog maakt. Het doel is hiervan is het weefsel te beïnvloeden, met als aanleiding hypertonie, verminderde ROM, veranderd eindgevoel van een gewricht, geïrriteerde pezen, geïrriteerd kapsel en/of geïrriteerde ligamenten. Enkele parameters van deze therapie zijn de druk die op het weefsel wordt toegepast, de duur van de fricties, de frequentie van de fricties en richting van de fricties. Daarnaast is van belang of het te frictioneren weefsel op rek staat of juist verkort is. Dit artikel beschrijft de toepassing van frictietherapie en geeft een kader waarmee een fysiotherapeut aan de slag kan met deze methode.

Dit programma is niet meer geaccrediteerd en kan daarom niet meer worden aangeschaft

Log nu in om het volledige artikel te bekijken of om te reageren.

Abonneren

Informatie over dit artikel

Auteurs Jong, P. de
Thema Hoofdartikel
Accreditatie 1 accreditatiepunt
Publicatie 18 maart 2011
Editie Physios - Jaargang 3 - editie 1 - Editie 1, 2011

Leerdoelen

Na het lezen van dit artikel:
• kent u de indicaties en contra-indicaties voor het toepassen van fricties;
• kent u de verschillende parameters bij het toepassen van fricties;
• kunt u beargumenteren wanneer u frictietechnieken toepast;
• kunt u een mening formuleren over het toepassen van fricties in een fysiotherapeutisch behandeltraject.

Winkelmandje

Er zitten geen programma's in het winkelmandje